Półprzymknięte powieki

rozchylone usta

czekają całe wieki

aż odleci złych wspomnień chusta.

Bijące głośno serce

czuły dotyk na skórze

nie myślą o ciągłej rozterce

jak o zakrywającej im słońce chmurze

Przenikliwe spojrzenia

porozumiewawcze uśmiechy 

wiedzieli od pierwszego wejrzenia 

że będą szukać u siebie pociechy.

I ta niepewność

i poczucie niemiłe

a może to jednak pewność była

bo tak żywą miłością ich obdarzła

Patrzę w twoje oczy

I nie widzę prawdy.

Tak wiele już przeszliśmy, 

Przetrwaliśmy wojny

A ty mimo wszystko

 znów mnie okłamujesz

Naiwność kiedyś mnie zbije

Szyderczo wybuchając śmiechem.

Szepnie mi do ucha
"A widzisz słonko?

Nie warto mi ufać."

A ja oślepłam 

Przez tą chorą miłość.

I chociaż płakałam każdej nocy

Bez ciebie byłoby pusto 

Ciągle na mnie patrzysz.

Nie zdajesz sobie sprawy
Że znam ten fałsz.

On jest od tak dawna

Już go nie kontrolujesz

Naiwność nakarmi mną swój głód. 

I oto jestem.
Stoję na środku 

ulicy i szepczę:

"Jakiś beznadziejny jest

ten świat."

Patrzę przed siebie

a widzę przeszłość.

Jej demony są wszędzie

czekają na dobry moment

by nas pożreć.

I chyba im się udaje 

nie ma mnie całej

jestem w połowie.

Jej demony na mnie patrzą. 

Czekają całe lata 

i ciągną do tyłu

na środek ulicy.

Czekam

Widzę już światła

Nie mogę się wycofać

One czuwają.

Jest coraz bliżej

początek końca. 

Połowa

Koniec. 

I oto byłam

Naiwna córka lata 

Stoję

Patrzę jak odchodzisz

I nie mogę się ruszyć

Chociaż okropnie chcę 

Zamykam oczy bo

Tak mi łatwiej

Bo kiedy je otwieram to

Widzę twoje łzy 

To uczucie z nami było

Trochę ciche i wygasłe 

Niepozorne 

Bezużyteczne 

I chociaż z nieba spadli

 Aniołowie 

Świat jeszcze istnieje 

Tylko nasz się skończył 

Stałam 

Patrzyłam jak odchodzisz

Nie mogłam się ruszyć

Chociaż okropnie chciałam

Zostawione w wielkim świecie

Sam na sam z problemami

Wierzą,że wiatr zmian wszystko zmiecie...

One, owładnięte omamami

Zrozumienia nie zaznały

Chociaż umysł obnażały

I tylko bryza słuchała ich myśli

Szybko wygasły

Poznały w ludzi sercach

szczerą, chorą zimę 

i obojętność 

One, słodkie dzieci lata